Πέναλτι, το πρώτο βίωμα
Τα πέναλτι, το έργο να κρίνονται σημαντικά πράγματα στα πέναλτι, η Εθνική το ήξερε…από την τηλεόραση, όχι εξ ιδίων. Ποτέ (πριν το Ρεσίφε) και για κανένα λόγο, η ομάδα δεν είχε παίξει στα πέναλτι κάτι. Πολύ περισσότερο, μία…
πρόκριση σε προημιτελικό Παγκόσμιου Κυπέλλου.
Το έζησε, πρώτη φορά. Η πρώτη φορά, στο καθετί, ποτέ δεν είναι η καλύτερη. Τα πράγματα, τα κάνεις καλά όταν τα έχεις μάθει. Βιωματικά. Όταν έχεις τη μνήμη τους. Από τις προηγούμενες φορές. Όταν ξέρεις. Ακόμη και το γεγονός ότι η Κόστα Ρίκα έπαιζε για δεύτερη φορά στους «16» ενός Μουντιάλ, ενώ η Ελλάδα για πρώτη, αυτό στο δικό μου μυαλό προσλαμβάνει μείζονα σημασία.
Δεν είναι ώρα ν’ ανοίξουμε, και δεν έχει τελειωμό άλλωστε, το debate εάν στο ποδόσφαιρο νοείται «προετοιμασία» για πέναλτι. Ισως κάποια άλλη στιγμή, σ’ ένα φόρουμ. Πάντως όχι εδώ, όχι τώρα. Καταγράφω μόνον ότι, ενόψει του αγώνα που τόσοι μα τόσοι πολλοί «μελετούσαν» πως θα πάει στα πέναλτι (…κι όταν κάτι το μελετούν τόσοι πολλοί, είναι σίγουρο ότι στο τέλος έτσι θα γίνει), οι Κοσταρικανοί μπήκαν στον κόπο να κάνουν «προετοιμασία».
Η πράξη απέδειξε την υψηλότερη ετοιμότητά τους, σ’ αυτό. Επίσης η πράξη, και στα πέναλτι αλλά και στα 120 λεπτά πριν, απέδειξε ότι είχαν/έχουν τερματοφύλακα ανώτερου επιπέδου, δεν είναι ντροπή να το αποδεχόμαστε, απ’ τον δικό μας. Την επόμενη φορά, λοιπόν, θα πάμε με τη μνήμη Ρεσίφε. Αρα, θα ξέρουμε καλύτερα. Πώς γίνεται.
Με πείραξε, να το σημειώσω για να το βγάλω από μέσα μου, ένα πράγμα. Όχι ότι η ομάδα δεν κατάφερε να φτάσει ως εκεί που πίστευε, και καλώς το πίστευε, πως είχε τη δυνατότητα. Να παίξει (έως) προημιτελικό. Αυτό, ας αφήσουμε να πειράζει τους αμέσως ενδιαφερόμενους, τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές δηλαδή. Εμένα, με πείραξε ο αναβρασμός με τη λήξη της παράτασης. Είναι εξωφρενικό ότι η Εθνική μπήκε να παίξει αυτόν τον αγώνα δίχως τον Κατσουράνη. Αδιανόητο. Για τους μπαχαλάκηδες του διαδικτύου; Ένα καθαρό αυτογκόλ» Αντί όλη η θετική ενέργεια να διοχετευθεί στα πέναλτι που έρχονταν, εκεί και τότε χρόνος και μυαλό σπαταλήθηκαν στο να μαλώνουν, για κάποιον λόγο, οι δικοί μας άνθρωποι με τον απέναντι πάγκο και με την ομάδα διαιτησίας. Ο Φερνάντο Σάντος αποβλήθηκε. Ο λόγος για τα μαλώματα, όποιος κι αν ήταν, αποκλείεται να ήταν πιο σημαντικός απ’ τα πέναλτι. Ο Φερνάντο Σάντος, ποτέ δεν θυμάμαι να έχει αδικήσει τόσο κατάφωρα τον εαυτό του.
Στα 120 λεπτά οι στιγμές ν’ ανατρέξει κανείς, πώς η ομάδα έχασε ενώ έφτιαξε όσα θ’ αρκούσαν για να κερδίσει όχι ένα…αλλά δύο ματς, είναι πολλές. Εκείνο το «πέντε εναντίον δύο», ας πούμε, νομίζω πως θα πάρει πολύν χρόνο να το αφαιρέσουμε απ’ τις αναμνήσεις της Βραζιλίας. Οσο σκαλίζει κανείς τις στιγμές, τόσο πολλαπλασιάζει τη λύπη. Αλλ’ η λύπη δεν είναι, δεν μπορεί να είναι, το τελικό συναίσθημα της περιπέτειας.
Η Εθνική, απέναντι στην Κόστα Ρίκα, ήταν από καλύτερη μέχρι πολύ καλύτερη. Δίχως να είναι ιδιαιτέρως καλή, απέναντι στον εαυτό της. Εκανε το ανθρώπινο (λάθος). Αντί να ‘ναι ήρεμη, βιαζόταν να πάρει μια ώρα αρχύτερα ό,τι έβλεπε κι ό,τι ένιωθε πως της ανήκει. Πως το έχει στα χέρια. Κάπως έτσι, απ’ τη βιασύνη να το πάρει, χάθηκε το 5 v 2. Και, φυσικά, στο δικό μου κεφάλι είναι εξωφρενικό ότι η Εθνική μπήκε να παίξει αυτόν τον αγώνα δίχως τον Κατσουράνη. Αδιανόητο. Για τους μπαχαλάκηδες του διαδικτύου; Ένα καθαρό αυτογκόλ.
Κι αυτά, όπως και τα άλλα, όσο τα σκαλίζεις τόσο πολλαπλασιάζεις τη λύπη. Η λύπη όμως, δεν το συζητάμε, δεν είναι «τελικό». Τελικό είναι ότι η Φορταλέζα μπήκε στο libro d’ oro. Με Πόρτο, Λισσαβώνα, Μπλούμφοντεϊν, Βαρσοβία. Και κάτι ψιλά (Σαραγόσα, Πόλη, Ντονιέτσκ, Ζάγκρεμπ, Βουκουρέστι) ανάμεσα. Τελικό είναι ότι «όποιος τα δίνει όλα δεν χάνει ποτέ». Είναι ένα τσιτάτο που το ‘χουν κι οι Ιταλοί. Ο Ρανιέρι, σίγουρα το ξέρει. Αναλαμβάνει την ομάδα που, με τον Φερνάντο Σάντος, έπαιξε 49 ματς κι έχασε τα έξι.
Η πρόσληψη του Ρανιέρι είναι επιτυχία της ομοσπονδίας. Η ανάληψη της ηγεσίας της ομάδας είναι τιμή για τον Ρανιέρι.
Πηγή: www.coppa.gr
Via
πρόκριση σε προημιτελικό Παγκόσμιου Κυπέλλου.
Το έζησε, πρώτη φορά. Η πρώτη φορά, στο καθετί, ποτέ δεν είναι η καλύτερη. Τα πράγματα, τα κάνεις καλά όταν τα έχεις μάθει. Βιωματικά. Όταν έχεις τη μνήμη τους. Από τις προηγούμενες φορές. Όταν ξέρεις. Ακόμη και το γεγονός ότι η Κόστα Ρίκα έπαιζε για δεύτερη φορά στους «16» ενός Μουντιάλ, ενώ η Ελλάδα για πρώτη, αυτό στο δικό μου μυαλό προσλαμβάνει μείζονα σημασία.
Δεν είναι ώρα ν’ ανοίξουμε, και δεν έχει τελειωμό άλλωστε, το debate εάν στο ποδόσφαιρο νοείται «προετοιμασία» για πέναλτι. Ισως κάποια άλλη στιγμή, σ’ ένα φόρουμ. Πάντως όχι εδώ, όχι τώρα. Καταγράφω μόνον ότι, ενόψει του αγώνα που τόσοι μα τόσοι πολλοί «μελετούσαν» πως θα πάει στα πέναλτι (…κι όταν κάτι το μελετούν τόσοι πολλοί, είναι σίγουρο ότι στο τέλος έτσι θα γίνει), οι Κοσταρικανοί μπήκαν στον κόπο να κάνουν «προετοιμασία».
Η πράξη απέδειξε την υψηλότερη ετοιμότητά τους, σ’ αυτό. Επίσης η πράξη, και στα πέναλτι αλλά και στα 120 λεπτά πριν, απέδειξε ότι είχαν/έχουν τερματοφύλακα ανώτερου επιπέδου, δεν είναι ντροπή να το αποδεχόμαστε, απ’ τον δικό μας. Την επόμενη φορά, λοιπόν, θα πάμε με τη μνήμη Ρεσίφε. Αρα, θα ξέρουμε καλύτερα. Πώς γίνεται.
Με πείραξε, να το σημειώσω για να το βγάλω από μέσα μου, ένα πράγμα. Όχι ότι η ομάδα δεν κατάφερε να φτάσει ως εκεί που πίστευε, και καλώς το πίστευε, πως είχε τη δυνατότητα. Να παίξει (έως) προημιτελικό. Αυτό, ας αφήσουμε να πειράζει τους αμέσως ενδιαφερόμενους, τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές δηλαδή. Εμένα, με πείραξε ο αναβρασμός με τη λήξη της παράτασης. Είναι εξωφρενικό ότι η Εθνική μπήκε να παίξει αυτόν τον αγώνα δίχως τον Κατσουράνη. Αδιανόητο. Για τους μπαχαλάκηδες του διαδικτύου; Ένα καθαρό αυτογκόλ» Αντί όλη η θετική ενέργεια να διοχετευθεί στα πέναλτι που έρχονταν, εκεί και τότε χρόνος και μυαλό σπαταλήθηκαν στο να μαλώνουν, για κάποιον λόγο, οι δικοί μας άνθρωποι με τον απέναντι πάγκο και με την ομάδα διαιτησίας. Ο Φερνάντο Σάντος αποβλήθηκε. Ο λόγος για τα μαλώματα, όποιος κι αν ήταν, αποκλείεται να ήταν πιο σημαντικός απ’ τα πέναλτι. Ο Φερνάντο Σάντος, ποτέ δεν θυμάμαι να έχει αδικήσει τόσο κατάφωρα τον εαυτό του.
Στα 120 λεπτά οι στιγμές ν’ ανατρέξει κανείς, πώς η ομάδα έχασε ενώ έφτιαξε όσα θ’ αρκούσαν για να κερδίσει όχι ένα…αλλά δύο ματς, είναι πολλές. Εκείνο το «πέντε εναντίον δύο», ας πούμε, νομίζω πως θα πάρει πολύν χρόνο να το αφαιρέσουμε απ’ τις αναμνήσεις της Βραζιλίας. Οσο σκαλίζει κανείς τις στιγμές, τόσο πολλαπλασιάζει τη λύπη. Αλλ’ η λύπη δεν είναι, δεν μπορεί να είναι, το τελικό συναίσθημα της περιπέτειας.
Η Εθνική, απέναντι στην Κόστα Ρίκα, ήταν από καλύτερη μέχρι πολύ καλύτερη. Δίχως να είναι ιδιαιτέρως καλή, απέναντι στον εαυτό της. Εκανε το ανθρώπινο (λάθος). Αντί να ‘ναι ήρεμη, βιαζόταν να πάρει μια ώρα αρχύτερα ό,τι έβλεπε κι ό,τι ένιωθε πως της ανήκει. Πως το έχει στα χέρια. Κάπως έτσι, απ’ τη βιασύνη να το πάρει, χάθηκε το 5 v 2. Και, φυσικά, στο δικό μου κεφάλι είναι εξωφρενικό ότι η Εθνική μπήκε να παίξει αυτόν τον αγώνα δίχως τον Κατσουράνη. Αδιανόητο. Για τους μπαχαλάκηδες του διαδικτύου; Ένα καθαρό αυτογκόλ.
Κι αυτά, όπως και τα άλλα, όσο τα σκαλίζεις τόσο πολλαπλασιάζεις τη λύπη. Η λύπη όμως, δεν το συζητάμε, δεν είναι «τελικό». Τελικό είναι ότι η Φορταλέζα μπήκε στο libro d’ oro. Με Πόρτο, Λισσαβώνα, Μπλούμφοντεϊν, Βαρσοβία. Και κάτι ψιλά (Σαραγόσα, Πόλη, Ντονιέτσκ, Ζάγκρεμπ, Βουκουρέστι) ανάμεσα. Τελικό είναι ότι «όποιος τα δίνει όλα δεν χάνει ποτέ». Είναι ένα τσιτάτο που το ‘χουν κι οι Ιταλοί. Ο Ρανιέρι, σίγουρα το ξέρει. Αναλαμβάνει την ομάδα που, με τον Φερνάντο Σάντος, έπαιξε 49 ματς κι έχασε τα έξι.
Η πρόσληψη του Ρανιέρι είναι επιτυχία της ομοσπονδίας. Η ανάληψη της ηγεσίας της ομάδας είναι τιμή για τον Ρανιέρι.
Πηγή: www.coppa.gr
Via
..
sports news Πρωτοσέλιδα εφημερίδων Πρόγραμμα TV Live Scores STREAM Εργασία ΥΓΕΊΑ VIDEO ΑΣΤΕΙΑ
...Πώς κερδίζω χρήματα από το internet ; Πώς βγάζω λεφτά από το σπίτι ; Που θα θα βρω δουλειά χωρίς κεφάλαια ; Έχω δουλειά αλλά δεν μου φτάνει ο μισθός και τι να κάνω για να ενισχύσω το εισόδημά μου ; Που να βρω δουλειά με τέτοια κρίση τώρα που είμαι άνεργος ;
Για να μάθεις τις απαντήσεις πάτησε τώρα ΕΔΩ
...Πώς κερδίζω χρήματα από το internet ; Πώς βγάζω λεφτά από το σπίτι ; Που θα θα βρω δουλειά χωρίς κεφάλαια ; Έχω δουλειά αλλά δεν μου φτάνει ο μισθός και τι να κάνω για να ενισχύσω το εισόδημά μου ; Που να βρω δουλειά με τέτοια κρίση τώρα που είμαι άνεργος ;
Για να μάθεις τις απαντήσεις πάτησε τώρα ΕΔΩ
Labels
Sports
Post A Comment
Δεν υπάρχουν σχόλια :